programma's

“Ontroerend mooie ontdekkingsreis”
(recensie n.a.v. optreden tijdens het Internationaal Liedfestival Zeist, 16-05-2026)

Een reis om de wereld, met liederen en componisten van bijna alle continenten... behalve Europa.

In dit programma zoeken sopraan Henriette Feith en pianist Maurice Lammerts van Buerennaar de verbinding tussen muziek, poëzie en natuur in liederen van niet-Europese componisten. Want Art Song is op vrijwel ieder continent in ruime mate en al lange tijd als vanzelfsprekend aanwezig. Overal ter wereld zijn liedzangers, -pianisten en -componisten actief.

En ook zijn en worden er overal liederen geschreven die nauw verweven zijn met de eigen omgeving. In de eigen taal en op teksten van eigen dichters. Zoals de cyclus Real and Right and True van de Australische componist Calvin Bowman, gecomponeerd op gedichten van de in Australië zeer geliefde dichter, schrijver en kunstenaar Michael Leunig.

 Sommige liederen grijpen terug op eeuwenoude volksmuziek, zoals de Douze chansons folkloriques acadiennes uit Canada. Andere liederen, zoals Setitik Embun van de Indonesische componist Mochtar Embut, zijn in de eigen taal. Toch zijn ze geen wereldmuziek; de liedvorm is universeel.

De natuur is bij deze liederen nooit ver weg. Liefde, verdriet, verlangen: alles vindt een spiegel in de natuur. De poolster, de zee, kersenbloesem, dauwdruppels, de nacht, de maan, een eend, een reiger, een slang. De mens, ook in de steden -de ciudades- van Piazzolla en Ferrer, kan niet zonder.

RECENSIE n.a.v. optreden Henriette Feith en Maurice Lammerts van Bueren: op de Dag van het Lied op 16 mei 2026 tijdens het Internationaal Lied Festival Zeist.

Ontroerend mooie ontdekkingsreis

Net als je denkt dat het na al die fantastische optredens niet nóg mooier kan worden, krijg je ter afsluiting van de Dag van het Lied het recital ‘Warm where Snowflakes lie’ van Henriette Feith en Maurice Lammerts van Bueren: een ontroerend mooie ontdekkingsreis langs onbekende muzikale pareltjes.

Voor hun optreden hadden Henriette en Maurice een programma samengesteld met (kunst)liederen van buiten Europa. Nooit geweten hoeveel prachtige vocale muziek er geschreven is door – voor mij veelal onbekende – componisten in Canada (Carl Philippe Gionet), de Verenigde Staten (Jodi Goble, Jake Heggie), Australië (Calvin Bowman, Sally Whitwell), Zuid-Afrika (Hendrik Hofmeyr), Marokko (Maurice Ohana), Indonesië (MochtarEmbut), Brazilië (Heitor Villa-Lobos), Japan (Sadao Bekku) en Argentinië (Astor Piazzolla). Op een bepaalde manier exotisch, maar toch vertrouwd; muziek van ver, maar geworteld in de Europese liedtraditie.

Alles wat dit duo aanraakt lijkt altijd al in goud te veranderen, maar naar mijn mening hebben ze zichzelf dit keer zelfs nog overtroffen. Wat een bijzondere repertoirekeuze, wat een samenspel en wat een sfeer werd er gecreëerd! Bravo voor Henriette met haar prachtige stem, haar grote inlevingsvermogen en overtuigingskracht, en dat in zoveel verschillende talen. Bravo voor Maurice met zijn fenomenale pianospel en sublieme gevoel voor detail. We werden geraakt door hun hartstocht, speelsheid en weemoed, en hoe prachtig alle voorgaande optredens die dag ook waren, bij dit recital kwamen bij mij de tranen.

Het publiek, dat 45 minuten lang ademloos had geluisterd, ging in het slotapplaus on-Nederlands los en als de grote zaal van de Evangelische Broedergemeente niet zo stevig gebouwd was, zou het dak eraf zijn gegaan.

Het optreden is de opmaat naar een langer programma met nog meer juweeltjes, en ik kan niet wachten tot we het complete Warm where Snowflakes lie kunnen boeken in Rotterdam of Den Haag.

Liesbeth Reijerkerk